30 lat ATCH – Laudacja

„Człowiek rozsądny dostosowuje się do świata. Człowiek nierozsądny usiłuje dostosować świat do siebie. Dlatego wszelki postęp dokonuje się dzięki ludziom nierozsądnym.” – G. B. Shaw

Wielce Szanowni Jubilaci – Członkowie ATCH z rodzinami, Zacni Goście i Ty ukochana nasza Florianko

Z rozkazu wciąż nam panującego Prezesa przypadł mi w udziale zaszczyt i przyjemność wygłoszenia laudacji. Okazja ku temu niezwykła: to niebywałe, że już 30 lat minęło od podjęcia decyzji o tym, że rozpadająca się rudera – remiza OSP – na skraju wsi Brzeźniak zasługuje na podźwignięcie z upadku i zagospodarowanie, by stać się miejscem spotkań zaprzyjaźnionej grupy ludzi. Tym, co nas połączyło była turystyka. Wciąż działamy w Oddziale Akademickim PTTK, skąd większość z nas wyniosła miłość do wędrowania. Przez ostatnie 5 lat, od uroczyście obchodzonego ćwierćwiecza, zmieniło się i nie zmieniło wiele. Trzymamy się razem, lubimy się i choć pewnie czas nadgryza nieubłaganie naszą urodę, to przy tak częstych spotkaniach zmiany zdają się niezauważalne. Wydoroślały i trochę zestarzały się nasze dzieci, może niedługo przejmą część naszych wobec remizy obowiązków? Przeżyliśmy ślub i wesele naszego chatkowego dziecka – Marysi Błażejowicz. Młodzi przywożą do Florianki swoje dzieci, nasze wnuki i to już jest  trzecie pokolenie „remizioków” (jak nazywają nas miejscowi). Każde z tych pokoleń wnosi inne spojrzenie, inny punkt widzenia, bowiem: „Starość we wszystko wierzy. Wiek średni we wszystko wątpi. Młodość wszystko wie”.(M. Twain). Doświadczamy zmian w ludziach. Do Jurka Smyczyńskiego (Georga) i naszych przyjaciół Piekarzewiczów na łąkach Pana, tam w górze, dołączyli: Jurek Kosacki, jeden z członków założycieli, były prezes i współautor monografii gminy Węgorzyno, a potem członek założyciel i autor projektu adaptacji remizy- Staszek Kondarewicz. Pozostają w naszej czułej pamięci. Rok temu obdarzyliśmy kolegę Janusza Krygera godnością gospodarza chatki. To człowiek wielce utalentowany, czego dowodem – nowa zabudowa aneksu kuchennego i inne przykłady kunsztu stolarskiego. Wili Kryska podjął decyzję o zmianie statusu w ATCH. Jest teraz członkiem wspierającym.

Szanowni Zgromadzeni i Ty nasza Remizo Strażacka.  Motto z laudacji sprzed pięciu lat ciągle jest aktualne, pozwólcie, że je tu przypomnę: „Najlepiej jest, gdy nie przeszkadzamy innym w ich sposobie bycia szczęśliwym, pod warunkiem, że ich metody w zasadniczy sposób nie przeszkadzają naszym” (W. Jones). Od 30 lat uczymy się dobrej koegzystencji, nie wchodzenia sobie w drogę, akceptacji wzajemnej i czerpania radości ze wspólnej pracy, wspólnego odpoczywania i bycia szczęśliwym pod Twoim/naszym dachem Szanowna Jubilatko Florianko.  A Ty, która niejednego się napatrzyłaś przez minione lata wiesz, że nie było to łatwe przy takiej grupie – indywidualistów, lekkich wariatów, zacietrzewieńców. Ale udaje się ! To nasz największy poza Tobą – Remizo  dorobek i kapitał.

Zmienił się ustrój, Brzeźniak, ludzie tu mieszkający, wieś się wyludnia, wyremontowano kościół, bije nam elektroniczny dzwon i grają kościelne pieśni, zajrzały tu nawet fundusze unijne. Nie ma sklepu, ale mamy „piekarczyka” i handel obwoźny. Dalej dostarczamy mieszkańcom rozrywki, ale też odczuwamy nieco mniej nieufności. Nasze żaby za chatką nie szczędzą nam wieczornych koncertów.

W ostatnim czasie postaraliśmy się dla Ciebie Droga Nasza Sędziwa Remizo o generalną odnowę. Wyglądasz piękniej. Zyskałaś nowy dach, ocieplenie, zaplecze, nowe utwardzone ścieżki i miejsce przy ognisku, nowy luksusowy kibelek , uporządkowany teren. Nawet kultowe już miejsce rozbijania głów o poprzeczną belkę w oknie zostało unieszkodliwione po 30. latach! Odmalowaliśmy Cię. Czuj się jak dama: zadbana i odmłodzona. Wielka to zasługa wielu z nas, od pomysłu, projektu, zdobycia środków, po ciężką fizyczną pracę ramoli i naszych młodych.

Szanowni i cierpliwi Przyjaciele, Drodzy Goście i Ty nasza Remizo ! świętujmy z radością, cieszmy się sobą i życzmy nam i naszej chatce byśmy trwali. Hołdujmy szczątkom swej młodości, doceńmy, co mamy. Życzmy sobie i chatce jeszcze raz tyle, albo nawet dwa razy tyle! (Potem będzie nam już wszystko jedno!)

Wiwat ATCH!  Wiwat My!  Wiwat Florianka!!!

Krystyna Kondarewicz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *